„Hrabia jeszcze raz klęknął przed nią.
— Wasza Królewska Mość — zawołał — na miły Bóg, rozkaż mi się cddalić, każ bym cię opuścił, bym umarł, ale nie pozwól mi patrzeć na twe łzy.
Mówiąc to hrabia sam był bliski płaczu.
— Wszystko skończone — powiedziała królowa wstając 1 chyląc głowę z uśmiechem pełnym wdzięku.
Następnie ruchem głowy odrzuciła w tył swe napudrowane loki, które rozsypały się po białej, łabędziej szyi.
— Tak... wszystko skończone... — mówiła dalej królowa — nie będę cię już dłużej zasmucać, hrabio. Dość tych szaleństw. O mój Boże, jakie to dziwne, że kobieta może być tak słaba, podczas gdy królowej tak bardzo potrzebna jest siła! Więc przybywasz, hrabio, z Paryża Czy tak Porozmawiajmy. Opowiedziałeś mi różne rzeczy, o których już zapomniałam. A przecież mam wrażenie, że to chodziło o poważne sprawy.
— Dobrze, Wasza Królewska Mość, powróćmy do nich, gdyż istotnie chodziło o bardzo poważne sprawy. Tak, przybywam z Paryża, gdzie byłem świadkiem upadku monarchii.
— Słusznie postąpiłam wracając do spraw poważnych, gdyż powiedziałeś mi o nich, hrabio de Charny, nieco nieopatrznie. Czy upadkiem monarchii nazywasz chwilowy sukces rebelian
ów Dlaczego Czyżbyś sądził, że zdobycie Bastylii oznacza obalenie tronu Nie zastanowiłeś się nad tym, że Bastylia istnieje we Francji zaledwie od czternastego stulecia, podczas gdy monarchia zapuściła swe korzenie na całym świecie od sześciu tysięcy lat.“(12)